Tarih boyunca istihbarat çeşitli aşamalardan geçmiştir. Bunların en çok bilinen ve en eskisi olan İnsan İstihbaratıdır (HUMİNT veya Human intelligenc). İstihbarat kaba anlamıyla ikiye ayrılmaktadır: Klasik İstihbarat ile Modern İstihbarat. Dünyada bilinen onlarca ülke istihbaratı mevcut olmakla birlikte, ülkeden ülkeye ihtiyaca göre değişiklik arz etmektedir. Ülkenin ekonomik-sınai ve coğrafyasına göre değişen bu müthiş organ çalışma tarzlarıyla farklılık göstermektedir. Ancak özellikle Modern İstihbaratta ülkeler arasında iş birliliğinin yanı sıra, ortak terminoloji göze çarpmaktadır. Buna kısaca JARGON denilmektedir. Dünyanın en ünlü istihbarat teşkilatları ise: KGB (sonra FSB ve SVR), MOSSAD, MI6, CIA dır. Bu servislerin Dünyada ün kazanmasının yanı sıra yurtdışı operasyonlar yaparak sık sık medyaya konu edilmişlerdir. Modern istihbarattın en büyük özelliği ise teknik olarak daha profesyonel olmasıdır. Bunun anlamı ise; gelen her bilgi ham madde olarak kabul edildikten sonra değerlendirir ve işlenir. İşlendikten sonra ise gereken (ilgili) yerlere servise olarak sunulur. Bu teknik ihmal edildiği takdirde, varılan sonuçlar karşı aldatmalarla dolu olcağı ihtimali her zaman var olacaktır. Özellikle çağımızda “belge/bilgi/duyum” la (bazen de çakışan) dolu olduğunu düşünerekten değerlendirilmelidir. Bu kargaşadan çıkmak için genel bir uygulamayı dile getirmek istiyoruz. Belge ve bilgilerdeki çeşitliliğin beraberinde kaynak tespiti getirir, böylece genellikle elde edilen malzemeler açık kaynaklar, yarı kapalı kaynaklar ve kapalı kaynaklar diye üçe bölünür. Aynı zamanda kaynaklarında tasnifi; çok emin kaynaklar, emin kaynaklar, güvenirlirliği şüpheli olan kaynaklar ve güvenilmez kaynaklar diye dörtte bölünür. Kaynak türü olarak; karşılıklı diyalog, haberleşme (sözlü ve şifahi konuşmalar , konuşmaların (telsiz, internet ve telli), yazışmaların olduğu kaynaklar (gizli ve açık kağıt üzerinde olan) ve arşiv ve dosyaların oluşturduğu kaynaklar (birer bilgi deposu olan yerler). Burada unutulmaması gereken çok önemli nokta ise; “İstihbarat üretimidir”. İstihbarat üretiminde çeşitli kaynaklardan yararlanılır. Bu alanda faaliyet gösteren tüm istihbarat kuruluşlarında kaynak dağılımının, kapalı kaynak için yüzde 10, elektronik ve teknik kaynaklar için 5, açık ve yarı açık kaynaklar için yüzde 85 olduğu kabul edilir. (1)

Görüldüğü gibi ham maddeleri yararlı hale getirmek istihbari anlamda ne kadar önemlidir. Bu önlemlerin çoğu yanlış bilginin sisteme girmesini engellemek içindir. Bu olayı açıklığa çıkarttıktan sonra ikinci önemli noktaya intikal etmemiz gerekir. Değinmemiz gereken ikinci nokta ise: Dünyadaki istihbaratın yapı ve benzerlikleri. Genel olarak ülke istihbaratını incelediğimizde hemen hemen hepsinin çeşitli amaçları olan bir topluluk halinde hareket ettiğini görürüz. Bunu en fazla hedef alanları açısından görüyoruz; söyle ki bir ülkede Siyasi, Askeri, Ekonomik, Sosyal, Sınai-Teknolojik, Bilimsel, Meteorolojik-Kartograf, Ekolojik, Arkeolojik, Biyografik, Terörizm – İllegal Faaliyetler İstihbaratına rastlayabiliriz. (2) Bunun tamamına ise belirli ülkenin İstihbari gücünü temsil etmektedir. Birden çok istihbarat teşkilatlarının ülke güvenliği için çalıştığını görürüz. Buna topluluk sistemi (community system) denmektedir. Bu çalışmanın tamamı bir ülkenin toplam istihbari gücünü (kapasitesini) ifade eder. Genel olarak İstihbaratın geniş ya da dar bir “çekirdek kadrosu”, özel yetiştirilip eğitilmiş, uzun süre devamlı deneyim kazanmış, işleri ve yönetimi belirli bir hiyerarşi içinde elinde tutan kimselerden oluşmuş bir insan gücü mevcuttur. (3) İstihbaratta genellikle, esas kadro (devamlı), geçici kadrolar (fahri veya ödeme karşılı görev yapanlar), angaje edilmiş ajanlar (kısa veya uzun süreli çalışanlar) ve gönüllü muhbirler ( konuyu bilen ve yaşamış kimseler) olarak dört çeşit eleman vardır. Alınan kişilerin eğitimi, doğal yetenek ve disiplini, servis için esastır. Çünkü, “ham madde” dediğimiz bilgilerin toplanması, değerlendirilmesi (fabrikasyonların tespiti gibi), bir sızmanın (Penetration) veya köstebek tespitinde ve angaje edilmiş birinin tespiti için önemlidir. Kısacası, elemanların kalitesi arttığı oranda elde edilen bilgilerin veyahut yapılan işinde kalitesi artacaktır. Çünkü, istihbarat teşkilatının yerine getirmesi gereken görev ve sorumlulukların yanı sıra aksiliklerle de karşı karşıya pekala kalabilirler. Burada İstihbaratçının doğal yetenek ve İstihbarat Prensiplerine (4) riayet etmesiyle zorlukları aşabilir.

Tabi ki araç ve gereçleri de unutmamak gerekir. Çünkü modern istihbaratın en önemli özelliklerinden biri de kullanılan yüksek teknolojidir. Genel bakımdan Devletler, İstihbarata ayırdığı kaynak harcama konularında (Amerika’da 11 Eylül saldırısı akabinde olduğu gibi) zaman bakımdan farklılıklar göstermiştir. Bu ihtilaflar, İnsana mı yoksa Teknolojiye mi daha fazla fon harcanmalı sorusunu akla getirmektedir?

Genel olarak teknik istihbarat şöyle sınıflandırılır: Siber İstihbarat, Telemetrik (mesafe ölçme) istihbarat (Telint), Radarlar İstihbarat (radint), Uydular, uzay araçları ve istihbaratı, Görüntü/Fotoğraf istihbaratı (Photint/İmagery), Echelon sistemi (devkulak), Dinleme İstihbarat (Comint ve Sigint), Elektronik İstihbarat (Elint). (5)

Yukarıda saydığımız teknik istihbarat araçlarını tek tek açıklamak konumuz açısından elzem görmüyorum. Ancak ülkelerin bu tür çalışmalara ayırdığı kaynak ve emeği düşünmek, olayın büyüklüğünü anlamamızı kolaylaştırır. Gelişmiş ülkeler önce kendi güvenlikleri için yılda milyarlarca dolar bu tür çalışmalar için harcamaktadır.

Dipnotlar:


(1) Kemal GIRGIN, Uluslararası İlişkiler Modern İstihbarat ve Türkiye, Okumuş Adam yayınları, İstanbul Nisan 2003, s.490.

(2) Bu konuda (daha değişik bir biçimde anlatan) ayrıntılı bilgi için: Avrasya Dosyası, İstihbarat Özel, Yaz 2002, s.115. ve Prof.Dr. SHERMAN KENT, Stratejik İstihbarat, Avrasya Stratejik Araştırmalar Merkezi yayınları. s.24-30.

(3) Kemal GIRGIN, a.g.e, s.424.

(4) İstihbaratçının uyması genel prensipleri kısacası söyle özetleyebiliriz:

Ketumiyet ve gizlilik.
Şüphecilik ve ihtiyat (aşırıya gitmemek kaydıyla).
İstihbaratta (4H): Her şey+herkes+her yer+her zaman.
İrdeleme (dedikodulara dikkat ederek).
Koruma (karşıdan sızmalara dikkat etme veya buna casuslukla mücadele (Kontrespiyonaj )).
Dost var/Dost yok (devamlı dost yada devamlı düşman yok ilkesine dikkat etmek )
7. Aldatma/Hile/Şaşırtmacanın rolü (burada savaş hilelerine dikkat edilmesi gerekir).

(5) Kemal GIRGIN , a.g.e., s.279-379.

A Liberal Community in a Socialist Country

Within the framework of the title I have given, I would like to seek answers to the questions of “Why couldn’t the Turkmens exceeding 3 million in number not organize in Iraq?” Why did they not initiate any armed struggle and request to be the part of any political organization during the Baas Regime?” Let us analyze the situation of Iraq at that time from the point of World Politics.

The competition to gain arms/power/supporters as a result of the dualities, which come across especially after the Second World War (the cold war period) was observed on all parts of the world in a serious manner. After the movements of independence, another factor that was dominant in the regional politics of the Middle East was the logic of Cold War. While the conflict between the US and the Soviet Union was going on, the conflicts of interest were transformed into a period of conflict named as the cold war, which was caused by nuclear threats. 12 March 1947, which is the date when the Truman doctrine was announced, is accepted as the beginning of the Cold War era. The world was divided into two poles in opposite parts and this logic was behind the world until 1989 when the Wall in Berlin was knocked down.

Each block has determined its own external politics and defense strategy within this framework. (1) If we are to explain these indirect conflicts under brief headings, all of the events to cited hereunder in this paragraph are caused by the conflicts between these two global forces: The Pig Gulf Transfer in 1961, The missile crisis in Cuba in 1962, The Korean Crisis in 1950-1953 (north, south Korea) (3) etc. As some of the countries in the Middle East took place in the “continment” defense strategy of the US, polarization became inevitable. Turkey, Iran and Iraq established the Baghdad Pact in 1955 upon proposal of US in order to prevent any possible Soviet attack. Turkey, which is among one of the most important allies of the US is also a member of the North Atlantic Defense Pact (NATO=. The Baghdad Pact that caused a reaction of the Soviets caused the anti-imperialist atmosphere in the region to become even more widespread.

Notwithstanding the foregoing, when the Nasırist and National trends during the era of 1955 are taken into consideration, the loneliness of Iraq in the Arabic world '1 See: Erasad Hürmüzlü, Torkuman we al-watan al Iraqi p171' became more distinctive. When the Haşimi Union between Jordan and Iraq are added to this loneliness, the Kingdom was ended by General Kasım and Abdul-Selam Arif on 14.07.1958 with a bloody coup. The communists were now on stage as a result of this. (5). Meanwhile the Russian President Khrushchev was threatening NATO at each opportunity. Then the US placed nuclear missiles in England in December 1957. Afterwards, 6 months later, when the NATO soldiers arrived in Lebanon to support an event in Lebanon in July 1958, the Russian Government sent an official warning to US and England, reminded the atomic power of the Soviet Union and stated that if the American Forces initiated any action against Iraq, the 6th Squadron of the US would be transformed into a melted steel mass. (6) When we analyze this era, we face the Kerkuk Massacre of 1959 which is of interest to the World and the Iraqi Turkmens. We should carefully analyze the evidences about that era:

The Massacre in Kerkuk was directed only against Turkmens

Extinguishing the Turks in Iraq had been one of the main goals of the Soviet Union in that era. Fighting against being Turk was very important for the Soviet Union. The most distinctive reason for this is the fact that the largest land of the Soviet Union was Turkish land. The domestic policy of the Soviet Union was to divide and control nations in order to preserve the artificial borders.

The central government was an onlooker to the Kerkuk massacre in 1959 When the political problems lived in Iraq between 1950 and 1959 are observed, it should be noted that Iraq was initially lined with the West (during the rise of US and the Soviet Union) and then it was in line with Russia. The “Hashimi Union” between Iraq and Jordan in 1958 caused significant reactions in the Arab World. The official policy against West as of 14.07.1958 was the beginning of the ethnic policies based on ethnic basis. Hence, in the provisional constitution of the Republican regime declared for the first time in Iraq, the equality of citizens were violated and it was emphasized that Arabs and Kurds were partners of Iraq. (7) In this manner, other nations living in Iraq were disregarded and were kept subject to a treatment of a second class citizen.

As a result, when we analyze the political history of Turkmens, it is not possible to come across any socialist movement. The struggle of Turkmens is based solely on peaceful characteristics and some sections still criticize this matter. Peaceful methods are generally a characteristic of “liberal/liberalistic” societies. However, “As long as dominant opinions are mandatory for everyone, they have put a constraint on the desire of persons to learn. The beliefs of the majority and their moral considerations closed the way for innovators.” (8) Similarly the famous sociology professor Alexis de Tocqueville mentions the “ideal type of the democratic society” in his book named American Democracy. According to this book, the fact that democratic societies are not devoted to fighting does no mean that they can not fight. Tocqueville was thinking that they would may be fight and with the fear of war, centralization, which is seen to be successful everywhere will gain speed with the success achieved. (9) In this way, the dark period started in Iraq and the only society that displays the characteristics of liberal morality is being taken under pressure by despot administrations and is being ignored. The main goal in here was to extinguish the Turkish identity in Iraq by preventing a possible Liberal movement. If we summarize, the Turkmens in Iraq is not a society displaying the “culture of violence”. For instance, it is possible for a society to use violence for solving the problems of a culture. (10) This feature of the culture is a potential as well and it prepares the basis for this condition. For instance, tendency of traditional violence is seen in Corsica (France). (11) The nature of the Turkmens in Iraq is different from all the other societies/nations in the region. The form of struggle of the Turkmens in Iraq was no bloody as that of the French* and Russian societies. They were suppressed by liberal forces without being distinguished. The only humanist liberal society in Iraq is that of the Turkmens. “As the duration of the war gets longer an d as it tears off citizens from their jobs and lives and as their enterprises become unsuccessful, the passion that links them with peace may sometimes shift to arms…” (12) The Turkmens in Iraq are conscious that happiness cannot be built on “blood” and they hate war. Anyhow, societies that have despotic tendencies make themselves known by the methods they adopt during their internal transitions and changes.As a matter of fact, the Turkmens have revealed their peaceful position in this respect. This is not something to be embarrassed of or to be resented. The democratic potential in the Turkmens should come into light at once and must have a distinctive role in the restructuring of Iraq.

To conclude, the importance attached to the Kerkuk massacre in this article is the fact that it has a global characteristic. In fact, many massacres have taken place in Iraq but must of those massacres were of “national” characteristics and were tied to a single source. Source in this article means the dictator leader of Iraq and the massacres made during the war. In short, the massacres made against societies and nations other than the Turkmens result form power problems in the national context. The difference of the Kerkuk massacre however is the fact that it is the focus of global conflict. Because, Turkmens in this area to the contrary of other nations were massacred because of their liberal/liberalist structure.

Note: ٭ Read the opinions of Charles James Fox (1789) and his colleague Edmund Burke in that period foe this subject. See: Kenneth Minogue; Politics and despotism. Liberte, Page: 94,2002
(1) TURAN, Ömer, THE MIDDLE EAST, The point where history begins, Step ajans, P<254-255
(2) LANGLOIS, Georges, history of the 21st century, Nehir Printhouse, 2000, p 373.
(3) W.H.Mc Neill, The World History, İmge p 576
(4) TURAN Ömer, A.g.c.p.255
(5) KETANE, Muhammed, Al-Turk we Al-Arab, Tushki, P338, Ankara, 2001
(6) CRAIGE, Gordon, GEORGE, Alexender, FORCE AND STATEGRAF, NY, p122, 1983
(7) AL-HİRMİZİ, Ershad, The Turkmen and Iraqi Homeland, Kerkuk Foundation, p 28-29, Istanbul, 2003
(8) F.A. Hayek; The Path of Slavery, Liberte, 1999, P20
(9) ARON, Raymond, Phases of Sociological Thought, Bilgi Printhouse, p 189
(10) DÖNMEZER, Sulhi, Criminology, 8th Edition, Istanbul, Beta, 1984, Quotation
from this book: Hamide Zafer: Terrorism With Its Sociological Dimension, Beta 1998, p 23
(11) Hamide Zafer, A.g.c. p 23
(12) See: OC,C,I,2 book, page 283, taken from this source: R.A.Ag c.s. 189

The Turks living in Iraq (Turkmen people) and the Jewish brothers living in the world have a common complaint as it can be understood from the heading. What could this complaint be?


The crime of working for another state!

This accusation has caused deep wounds in the hearths of the two nations for many years. All of the dictatorial or semi-dictatorial regimes ruling in Iraq have made this ungrounded accusation against the Turkmen people. And, based on this accusation, pressures and fear was enforced in different forms.
The level of education of the Turkmen people living in Iraq was high (except for the last 10 years of the Saddam regime), they had a liberal mentality, supported peace. They were humanist; they respected law and were progressive. We observe the same features in our Jewish brothers (outside Israel). Still, we face them as a nation having suffered numerous genocides – pressures and terror. The economical and political genocide made against the Turkmen people was imposed for the Jewish people in Germany ruled by Hitler, who had the same mentality. At this point we would like to ask whether there is any difference between Saddam and Hitler.

Efforts were made to justify the unjust behavior against the Turkmen people, both materially and in kind by the claim of accusation of “working for another state”. The love and respect they have for Turkey was tried to be shown as a justification. I believe that saying the same thing for the Jewish people would not be wrong as well. What could be more natural than a Jewish person loving and missing Israel? Similarly, what can be more natural than the Turkmen people loving and missing Turkey? This is a yearning and an emotional tie.

This love has nothing to do with the foreign policy or governments of Israel and Turkey. Making them the victims of politics for the countries they love would be oppression against them. Some Kurdish groups in Northern Iraq attacked the frontier of the Turkmen people when they wished to give a message to Turkey just like to shameful attacks made against the synagogues in Istanbul in order to send a message to Israel.

The Jews living in Istanbul and the synagogues are not responsible for the military actions taken in Israel, neither is the Masonic lodge. Similarly, the frontier of the Turkmen people is not responsible for the decisions taken by Turkey. Such tendencies in people are quite normal because people have and will continue to have ties and emotions for certain place or periods. I believe that everyone should be tolerant in this respect.

Following the operation made to Iraq by the coalition powers, we witnessed various news of speculative nature in the press. Nobody knows where and what the reality is while exaggerations and anti-American publications are all around! It is as if a person named Saddam never lived in this world! Massacres were not made in Iraq! It’s as if some did not die while refugees around five million were fleeing from the country! It’s as if Kuwait was not occupied! It1s as if compulsory migrations and massacres were not imposed on the Turkmen, Kurd and Arab nations! …etc.

It is not possible to answer what the reality is without forgetting all these. However, especially the Iraqi people in exile in the lead, they are trying to come up with an explanation for the existing situation by forgetting the acts of the Saddam regime. If there is a single party bringing freedom to Iraq that is the coalition powers led by US. This is a fact. I know how important freedom is. Freedom comes first for a real person. Unfortunately, the people of Iraq are not aware of the freedom they live. For this reason, it is not very easy to hear explanations supporting freedom from the political actors in Iraq today as they are not used to it! I feel very sorry to express the population, although a small part of if, wants “pressure”. It does not mater whether it’s from right or left! The suggestions made have always been based on restricting the right of “the other”. What lies on the basis of the quarrels is the logic of “How do I get hold of the power of government in Iraq. When this is the case, the shortest way to power is “populism”! It is very difficult to talk about a political methodology in Iraq. Anyhow, the population is apolitical! The settlement of a liberal movement is very difficult or almost impossible in such a political environment. As this was not possible, terrorists started to be called as “boycotters” and murderers as “combatants”! Those attacking the United Nations, hospital, electricity power plant, petroleum pipeline, American troops were called as “boycotters”! Those attacking the Iraqi police, members of foreign companies, truck drivers, ministers of the state and political leaders started to be called a “combatants” and the press led the population to believe in this way! What lies on the basis of this fact is the anti-American trend in the press! Iran and Syria, two countries supporting terrorism are the neighbors of Iraq and this is bad luck for those supporting freedom in Iraq. The terrorists coming from Syria and Iran are supported by the anti-American press-media propaganda and are continuing to destroy Iraq, hence the people of Iraq in the name of religion and nationalism. The terrorists are supported by means of accommodation and moral assistance through the propaganda of the press and they also get monetary support from bandit countries such as Iran and Syria. Well! What do the bandit countries contribute to peace?
While Iran develops missiles to hit the Israeli land and challenges the US and Israel, Syria continues to occupy Lebanon! (1) (As far as I can see) nobody tells that the target of these missiles is Israel, and they constitute a threat for the national security of Turkey! To what extent is it true not to see the imperialist ambitions of Iran and Syria?
It is not a consequence that both Iran and Syria use the problem of Palestine. Iran uses the problem of Palestine and armaments itself by using the funds provided by the sentimental Muslims living in Europe and rich countries in order to hide its national problems (cased by theological management) and become the leader of the Islamic world. Syria on the other hand, uses the same method to get monetary and moral support from the nationalist Arab world and legitimates the occupation of Lebanon (2) helps and supports terrorists. Syria has helped and supported the terrorists of PKK that has caused a lot of damage for Turkey for many years.

To whose people asking questions such as “Well! What answer will you give for what happened in the Abu- Garip prison? Was this what the American democracy was about?” I will express that I condemn torture and I will tell them to pay attention to the matters indicated below:
1. Of course, the things that have been lived there is a disgrace for humanity, however, to what extent is it true to blame the American management because of the acts of a group of perverted soldiers?
2. Was it not the Western democracy that allowed the photographs of the tortures to be published? In the event that the same event had taken in any Arab country, which Arab channel or newspaper would have the courage to display those photographs?
3. Did you condemn the Saddam regime that has forced the Muslim population to migrate and exterminate them by chemical weapons before condemning the American soldiers? How many demonstrations took place against Saddam? How many suicide attacks were made against the troops of Saddam? I wonder if those that were killed were not Muslims.
4. Was Saddam not doing the same torture? Well the only difference is that Saddam was awarding those soldiers with medals while the American nation is punishing them.
5. America can not bring democracy if the population in Iraq does not want it. America prepares/tries to prepare the conditions necessary for the implementation of democracy. The backbone of this is to destroy the dicta regime of Saddam and to win back the international prestige of the administration in Iraq, which has been lost long ago. It should not be forgotten that democracy is a culture, a way of living.

The current and the future American management knows by heart that:

It is not possible to bring peace to Iraq and Palestine without making a fundamental change in the administration of bandit countries such as Iran and Syria.
We should as this question to ourselves: What is it that we are trying to do without freedom? Or did we already forget the lessons we have derived from the 20th century!

---------------------------------------

1 Heading of the ŞALOM newspaper with number 2851, year 55 18 AUGUST.004.
2 When the decisions adopted lately by the American congress are about this matter are reviewed, it is understood that decisions are taken to punish Syria for occupying Lebanon

Geçen ayın sonunda gerçekleşen Irak seçimlerine dair herkesin bir takım kanat ve düşüncesi vardır elbette. İşte bu noktada, sevgili okuyucuyu, kanaat ve tutumunu tekrar gözden geçirmeye davet ediyorum. Başkan G.W. Bush’un ikinci başkanlık dönemiyle birlikte dünya medyası adeta bir seferberliğe girerek global felaket senaryoları hazırlamaya konuldu. Böylece yeni uluslararası güç dengesinde yerini belirlemeye çalışan, hızlı değişimlerden rahatsız olan güç odakları ve uluslar arası teröristler medya aracılığıyla Dünya kamuoyunu ayağa kaldırmaya çalışmaktadırlar.

Aslında bu bahissi geçen her güç odağı, Amerika Birleşik Devletleri’nin başlatmış olduğu Yeni Özgürleştirme dalgasını engellemek, mevcut düzenin sürdürülmesine ve nihayet kendilerine hizmet edecek düzenin gelmesini istiyor. Bu tarih boyunca böyle olmuş, sanırım böyle de devam edecek. Bugün Dünyaya baktığımızda o kadar çok anlayış çeşidi görürüz ki, onları anlamak için ortalama bir insanın hayatı yetmez.

Bunun yanında, İnsanlığın varmış olduğu medenî bir seviye vardır ki, ona en azından saygı gösterilmelidir. Amerika’yı sarsan 11 Eylül olayından çıkardığımız bir çok ders vardır. Bunun en önemlisi, “ Bana dokunmayan yılan bin sene yaşasın” mantığının yanlış olması yer alıyor. Bunun kanıtı da 11 Eylül’ü takip eden Madrid, İstanbul, Riyadh, Lübnan terör saldırılarıdır. Ölenlerin çoğu ise masum sivildi. Keza Direniş(!) adına yapılan terörün gerekçesi ne olabilir? İşgâl mı ? Irak halkı özgür müydü? Yaklaşık 20 milyon insan faşist bir yönetimin altındayken Özgür(!) Medya neredeydi? Mazlum halkların sözcülüğüne soyulan Al-jazeera neredeydi? Veya Irak’ın özgürleştirme savaşındaki ilkeli tavır! Göstermeye çalışan BM neredeydi? Çin, Rusya ve Fransa Hükümetleri neredeydi? Fundamentallerin kralı! Bin Ladin neredeydi?

21 y.y’ da Terör sorunu, artık sadece Devletlerin sorunu değil duyarlı olan her Dünya vatandaşı sorunudur. Bu gezegen bizimdir. İçindeki olaylar bizden bağımsız bir seyir içinde gerçekleşmiyor, Terör, Küresel ısınma, Fakirlik, Doğal afetler vb. olaylardan artık birey birinci dereceden sorumludur. Devletler, bireylerin güvenliğini sağlar. Doğrudur! Ancak bilinçli bireylerden oluşan bir ülkede daha güvenli bir ortamda yaşanabilir. Bu bağlamda benim yaşadığım Dünyanın çizgisini zorla değiştirmek isteyen her karanlık güce karşı, var gücümle karşı koymam gerekir. Benim şahsi kanaatim, Ortadoğu’nun ne siyasetçisi ne de aydın kesimi, 11 Eylülden sonrası batının “Terör” konusunda kastettiği tehlikenin maalesef tam olarak algılamış değildir. Konuyu fazla dağıtmadan Irak seçimlerine dönmek istiyorum:

Demokrasi ve İnsan Hakları yolunda atılan her adım ne olursa olsun desteklenmeli. Bu bağlamda Irak seçimini toplum olarak desteklemeli. Yapılan hataların bir daha yaşanmaması için çalışılmalıdır. Unutulmamalıdır ki Irak halkı yaklaşık olarak 45 seneden beri seçim sandığına gitmemiştir. Ortadoğu, Teröristlere rağmen bir değişime doğru ilerlemekte, bu değişimi olumlu katkılarımızla daha mükemmel hale getirmek bizim görevimiz olmalı. Bu anlamda Türkiye’nin Ortadoğu’daki değişimde daha aktif rol üstlenmelidir.

K.Irak ve Kerkük Türkmenleri’nin seçimlere katılacaklarını bilen/tahmin eden belirli güç odakları, buna engel olmak için Türkmen bölgelerini adeta izole ettiklerine hepimiz üzülerek tanık olduk. Böylece, özgürlüğe susayan Türkmen halkı seçimlerde iradesini tam olarak belirleyemedi. Aslında, problemin kaynağı Kerkük’ün Türk kimliğinin ortaya çıkmasından korkan bir K.Irak yönetimidir. Saddam rejimi tarafından kendilerine yapılan haksızlıkları Türkmenlere uygulamaktan çekinmemelerini hayretle karşılıyorum! Oysa Türkmenler, demokratik yöntemle Saddam’a karşı durarak Irak’ta yapılan zulümleri kınamışlardır. Türkmen nüfusunun en yoğun olduğu bölgelere seçim sandıkları göndermemek veya çok az sayıda göndermek Independent Electoral Commission Of Iraq’in* tarafsızlığının sorgulamıyor değildir!

Irak’taki seçimin bir çok zaaf noktası vardır. Bunların en başına gelenler :

1. Türkmenlerin yoğun olduğu bölgelerde seçim noktası açılmaması ve az sayıda seçim sandığı gönderilmesi.

2. Irak’ta Sünni kesimin temsil edilmemesi.

3. Iraklı Yahudilerin seçime katılmaması.1950’den beri zorla göçe tabi tutulanlar(1)

4. K.Irak’taki seçim bölgelerinin bir kısmında (özellikle Kuzeyde) uluslararası gözlemcilerin var olmaması.

5. K.Irak’tan azımsanmayacak seçmenlerin Kerkük ve civarındaki köylerde oy kullanmaları...vb.

Bu ve buna benzer iddialar, çoğu Irak’ta yapılan seçimlerin meşrululuğuna gölge düşürmektedir. Yapılan seçimin dörtdörtlük olmasını beklemek saflık olurdu. Söz konusu seçim bölge halkı için bir ilktir. Ve ilkler daima desteklenmelidir. Önümüzdeki seçimlerin daha adil olmasını diliyorum.

*Independent Electoral Commission Of Iraq : Irak Bağımsız Seçim Komisyonu

1- Daha fazla bilgi için bakınız : Al-Sudani Sadik Hasan, 1952-1914 arası Irak’ta Siyonist Hareketler,sayfa,176